بالابر صنعتی، ساختمانی و هیدرولیکی چیست ؟

ساده‌ترین تعریفی که از این وسیله می‌توان ارائه کرد. وسیله ایست که جهت بالا بردن افراد و تجهیزات و رساندن به ارتفاعی مشخص جهت کار در آن ارتفاع استفاده می‌شود. البته باید توجه داشت که آسانسور، لیفتراک و جرثقیل با بالابر تفاوت دارند و در دسته بندی انواع بالابر جایگاهی ندارند. بالابر‌ها هم دارای شکل و اندازه های گوناگونی و مکانزم‌های مختلفی هستند. مکانیزم بالابری روی عملکرد، شکل و اندازه و ظرفیت دستگاه تاثیر می‌گذارد. بالابر‌هایی که نیروی حرکت آن‌ها برای بالا روی از جک و یونیت هیدرولیک گرفته می‌شود را بالابر هیدرولیکی گویند. این بالابرها بیشترین ضریب ایمنی را در بین مکانیزم های مختلف دارند. بالابرهای هیدرولیکی می‌توانند به صورت آکاردئونی، جک مستقیم و بوم لیفت ساخته شوند.

دسته بندی بالابرها صنعتی بر اساس قابلیت حرکتی آنها

۱- بالابرهای ثابت (Fixed lift) بالابرهای ثابت برای جابجایی بار در محل های مختلف استفاده می‌شوند. از بالابر ثابت به عنوان بالابرهای پارکینگی خودروبر، بالابر هیدرولیکی صنعتی در کارخانه‌ها و انبار‌ها برای جابجایی مواد اولیه و یا کالا و حتی به عنوان بالابر مغازه در فروشگاه‌ها استفاده شود. بالابرهای ثابت هیدرولیکی می‌توانند از نوع بالابر آکاردئونی، بالابر با جک عمودی، بالابر مفصلی، بالابرهای کابلی، بالابر های زنجیری و یا ترکیبی از انواع آن باشند. با اضافه کردن اتاقک، حفاظ و سیستم های ایمنی از بالابرهای ثابت به عنوان بالابر نفری هیدرولیکی هم استفاده می‌شود. گاها در مواردی که آسانسور نمی‌تواند نصب شود و یا ظرفیت و هزینه آن اجازه نمی‌دهد از بالابر های ثابت استفاده می‌شود.

توضیحات برای عکس ثبت نشده

توضیحات برای عکس ثبت نشده

بالابرهای آکاردئونی یا قیچی

این بالابرها جهت تعمیرات، نصب، رنگ آمیزی، بازرسی و... استفاده می‌شود. بالابرهای قیچی از ۳ متر دسترسی تولید شده و برخی شرکت های بزرگ بین المللی با تکنولوژی بالا قادر به ساخت حد اکثر تا ۳۲ متری آن هستند. مزیت بالابرهای آکاردئونی ظرفیت بالا و سطح وسیع سکوی کاری ان‌ها می‌باشد. بنابر این گاهی ۶ نفر می‌توانند به صورت همزمان در ارتفاع کار کنند. این بالابرها بسته به ارتفاع مورد نظر، ابعاد و قابلیت حرکتی مختلفی دارند. برخی از بالابرهای آکاردئونی سیار (Push around) و برخی به صورت خودکششی (Self propelled) ساخته می‌شوند. برخی از بالابرهای خودکششی می‌توانند در ارتفاع نیز حرکت کنند و نیازی به جک های جانبی تثبیت کننده ندارند. برخی از انواع آن هم دارای شنی بوده و برای مکان‌های صعب العبور مناسب‌اند. در این بالابرها از انواع موتورهای الکتریکی، دیزلی، بنزینی و حتی هیبریدی استفاده می‌شود.

بالابرهای ستونی ریلی

این بالابرها که از نوع هلی (Push around) بوده و جنس ریل ها از آلومینیوم است. این بالابرها نسبت به مدل‌های آکاردئونی سبک تر بوده و جابجایی آن‌ها راحت تر است. هر چند به دلیل سازه آلومینیومی از ظرفیت و عمر کمتری برخوردار هستند و در ارتفاع بیشتر نوسان دارند. ابعاد بالابرهای آلومینیومی به گونه‌ای است که برای یک نفر طراحی شده و چندان جنبه صنعتی ندارد. هرچند در کشورهایی مثل ایران و چین مدل‌های دو ریل و چهار ریل آن نیز وجود دارد که سکوی بزرگتر، نوسان کمتر و ظرفیت بیشتری دارند ولی ابعاد بسته شده بزرگ آنها در مقایسه با انواع آکاردئونی و ظرفیت کم آنها نقطه ضعف بالابرهای ریلی به حساب می‌آید. بالابرهای تک ریل از ۷ تا ۱۴ متر دسترسی تولید می‌شوند. نیرو محرکه این بالابرها می‌تواند برق تک فاز شهری و یا باتری باشد. همچنین این بالابرها با پمپ دستی نیز ساخته می‌شوند که برای پتروشیمی‌ها و پالایشگاه‌ها که خطر انفجار وجود دارد مناسب‌اند.